Najgorszy rodzaj narcystycznego zawłaszczenia

Dr Izabela Kopaniszyn (Easy Grace) – psycholog transpersonalna, socjolog, coach, trener rozwoju osobistego, pisarka. Autorka książki „Ja czyli kto? O ego i superego jako wirusach systemu operacyjnego człowieka i o kilku prostych metodach wyleczenia się z choroby ‚ja’” oraz pracy doktorskiej „Podmiot a sacrum”.

Z opisu dr Izabeli Kopaniszyn pod poniższym filmem (na YouTube):

Szacuje się, że nawet co piąte dziecko w Polsce (i podobnie w innych krajach zachodnich) było lub jest aktualnie ofiarą molestowania seksualnego.

Ten niczym nie usprawiedliwiony rodzaj nadużycia wskazuje z jednej strony na rozmiar zaburzeń okołonarcystycznych, z drugiej – na ogromną rolę alkoholu i innych otępiaczy w relacjach dorosłych z dziećmi.

Najczęściej (w 80-90% przypadków) napastnik ma twarz ojca, wujka, dziadka, kuzyna…

Ofiary seksualnych nadużyć często czują się winne, brudne, gorsze od innych. Nie zdając sobie sprawy ze skali problemu oraz nie będąc w stanie (jako lojalne wobec członka rodziny dziecko) oddać – całej, stuprocentowej należnej mu winy – oprawcy, borykają się z różnego rodzajami nadużyć przez całe życie. Nauczone bowiem zostały, że to „normalne”, iż się je wykorzystuje oraz traktuje przedmiotowo.

Jednak uświadomienie sobie faktu, że zostało się zaprogramowanym, nazwanie sytuacji po imieniu oraz oddanie winy sprawcy może być punktem zwrotnym życia. Zawsze można zacząć kształtować swoje zachowania i reakcje wewnętrzne na nowo.

Można od-automatyzować ścieżki neuronalne. Mózg jest narzędziem niezwykle elastycznym i podatnym na przeformułowania.

Link do filmiku o pracy z wewnętrznym dzieckiem:

https://youtu.be/MHb-jR6dmqw

Osobowość borderline

Dr Izabela Kopaniszyn (Easy Grace) – psycholog transpersonalna, socjolog, coach, trener rozwoju osobistego, pisarka. Autorka książki „Ja czyli kto? O ego i superego jako wirusach systemu operacyjnego człowieka i o kilku prostych metodach wyleczenia się z choroby ‚ja’” oraz pracy doktorskiej „Podmiot a sacrum”.

Z opisu dr Izabeli Kopaniszyn pod poniższym filmem (na YouTube):

Osobowość lub cechy borderline to pułapka przynosząca wiele cierpienia zarówno otoczeniu jak samej osobie, w której została ukształtowana.

Borderline to przede wszystkim niemożność określenia tożsamości, poszukiwanie jej w różnych, często skrajnie odmiennych, inspiracjach. To właściwie krzyk: „nie wiem kim jestem!”

Ludzie borderlinowi, podobnie jak narcystyczni, stanowią wielkie wyzwanie dla swoich partnerów, dzieci, przyjaciół: są nieprzewidywalni, wybuchowi, przekraczają granice innych i nie szanują lub nie znają swoich.

W ogromnej większości przypadków byli ofiarami molestowania seksualnego w dzieciństwie. Ten akt brutalnego przekroczenia granic wytworzył piętno, rysę w osobowości.

https://www.youtube.com/watch?v=Mh0JO…

Nie jest łatwo zmienić zaburzenia BPD (Borderline Personality Disorder) w zdrowo funkcjonującą, zintegrowaną osobowość. Przede wszystkim dlatego, że osoby z BPD wykorzystują swoją diagnozę do wytworzenia sztucznej tożsamości i nieświadomie manipulują nią dla otrzymania uwagi.

Cechy narcystyczne, zawsze obecne w borderline, powodują, że osoby nimi dotknięte pragną aby wszystko było „o nich”.

Od narcyzów różni ich wybuchowe pochłonięcie emocjami, przeskakiwanie ze stanów oburzenia i paranoi do stanów zachwytu (emocjonalna labilność) oraz zdolność do empatii, która niestety zwykle grzęźnie w poczuciu własnej krzywdy i nieumiejętności podjęcia działań.

BPD można jednak leczyć a raczej modyfikować, pod warunkiem, że osoba trafi na odpowiedniego psychoterapeutę, który rozumie dynamikę osobowości BPD i potrafi z nią pracować.

Inne:

Osobowość anankastyczna (obsesyjno-kompulsywna)

Osobowość paranoiczna

Narcystyczny cień

Dr Izabela Kopaniszyn (Easy Grace) – psycholog transpersonalna, socjolog, coach, trener rozwoju osobistego, pisarka. Autorka książki „Ja czyli kto? O ego i superego jako wirusach systemu operacyjnego człowieka i o kilku prostych metodach wyleczenia się z choroby ‚ja’ oraz pracy doktorskiej „Podmiot a sacrum”.

Z opisu dr Izabeli Kopaniszyn pod poniższym filmem (na YouTube):

Cień narcystyczny to odkryty przeze mnie algorytm psychiki, który nie pasuje do żadnego ze znanych opisów narcystycznych osobowości.

Jest to – moim zdaniem – rodzaj diagnozy, która domaga się sformułowania w ramach obserwacji w obszarze zaburzeń osobowości. W języku angielskim nazwałam ją Narcissitic Shadow Personality Disorder (Zaburzenie Osobowości Narcystycznego Cienia).

Cień narcystyczny różni od narcystycznej osobowości (NPD) przede wszystkim fakt zdolności jego posiadacza do empatii, kiedy jest on/ona w swojej „zdrowej wersji”. U takiego człowieka jego „zdrowa wersja” jest autentyczną osobowością, nie zaś maską (personą) jak u typowego narcyza.

NSPD nie wytworzyli zatem silnej narcystycznej persony (iluzji wielkościowości i uprzywilejowania) ale wytworzyli sieć bardzo silnych mechanizmów obronnych (które tutaj nazywam „wielorybem”) na rzecz – kiedyś faktycznego, a obecnie urojonego – nadużycia i poniżenia.

Te osoby zawsze posiadają (wynikające z dziecięcego życia na „polu bitwy” i konieczności zachowania ekstremalnej czujności) skłonności paranoidalne. Paranoidalne urojenia ustępują miejsca większemu zaufaniu, w miarę jak poddawane są terapii.

Głównym problemem osób z NSPD jest zaufanie. Ich reakcje na wyolbrzymiany „brak szacunku” bywają bliźniaczo podobne do zachowań osób narcystycznych. Występują jednak tylko wtedy, kiedy NSPD znajdują się w fazie działania mechanizmów obronnych.

Osoby z narcystycznym cieniem nie są też nastawione na samolubną manipulację otoczeniem w celu uzyskania własnych profitów ale raczej na przetrwanie własne i obronę przed paranoidalnie wyimaginowanym zagrożeniem.

Rdzeniem osobowości NSPD nie jest więc wielkościowość („bądź najlepszy albo znikniesz”), jak u typowych narcyzów ale lęk przed poniżeniem i wykorzystaniem („będę silny i czujny, bo inaczej mnie zniszczą”).

Cień narcystyczny jest nie tylko specyficzną, ale i potencjalnie niewygodną dla klinicystów jednostką diagnostyczną dlatego, że niejako „rozlewa się” on po szerokim spektrum zaburzeń, zahaczając o zachowania histrioniczne, paranoidalne (a tu idąc nawet w kierunku schizofrenii paranoidalnej), lękowe, uzależnieniowe (głównie od endogennej adrenaliny), borderline (uwrażliwienie na „przekraczanie granic” własnych przy jednoczesnym przekraczaniu granic innych) i PTSD (ekstremalna czujność i oczekiwanie zagrożeń). Jednak najwięcej możliwych do zestawienia z innym zaburzeniem jest w takim cieniu cech osobowości narcystycznej ukrytej. To pozwala postawić hipotezę o narcyzmie w ogóle jako mechanizmie obronnym

***

Z opisu pod następnym filmem:

W tym filmie próbuję usystematyzować swoje obserwacje na temat – nie podlegającego żadnej z opisanych w podręcznikach – osobowości, która nie jest ani narcystycznym zaburzeniem osobowości (w znaczeniu potocznym jak i klinicznym), nie jest też rysem narcystycznym ani inną osobowością z grupy closter B.

Film zawiera sugestie dla osób będących w relacji z ludźmi z narcystycznym cieniem.

Nazwałam ten typ osobowości NSPD (Narcissistic Shadow Personality Disorder), ponieważ charakteryzuje się ona obecnością silnego narcystycznego cienia, który jednak (jak wieloryb) wyłania się tylko od czasu do czasu na powierzchnię.

Kryteria, według których należałoby taki typ osobowości definiować to:
1. Obecność osobowości dwojakiego rodzaju, z silnym mechanizmem rozszczepiennym, przy czym jedna z podosobowości wykazuje większość lub wszystkie cechy diagnostyczne dla narcyzmu (NPD).
2. W fazie osobowości zdrowej osoba posiada zdolność do empatii.
3. Osoba nie pamięta siebie (myśli, sądów i zachowań) z odmiennej fazy (zaburzenia reality testing) lub pamięć ta jest zniekształcona w stopniu ponadprzeciętnym.
3. Motywem zapalnym (triggerem) przełączania się w podosobowość narcystyczną jest faktyczny lub domniemany „brak szacunku” ze strony otoczenia.
4. Występuje stale utrzymująca się chwiejność osobowości, z nagłymi przeskokami z jednej podosobowości do drugiej.
5. Osobowość zdrowa jest zdolna do radości i elastyczna (podczas gdy narcystyczna jest sztywna i poważna) i nie jest to persona, tworzona na użytek manipulacji.
6. Zbyt długie przebywanie w fazie osobowości ufnej, empatycznej i radosnej wywołuje niepokój, który prowadzi do przejęcia kontroli przez cień.
7. W fazie osobowości cienia osoba staje się sztywna, kontrolująca.
8. Występują urojenia paranoidalne.
9. Mogą występować epizody psychotyczne.

Ten typ osobowości może być mylony z NPD, ale nim nie jest, głównie ze względu na obecność (silnej w zdrowej fazie) empatii oraz zupełny brak potrzeby wyjątkowego uznania (bycia najlepszym).
W dynamice przebiegu NSPD przypomina zaburzenie dwubiegunowe, tyle że zamiast depresji występuje cień narcystyczny. Możliwe jest także zaburzenie paranoidalne z, lub bez, skłonnościami do psychozy.

Zobacz: Narcyzm ukryty

Narcyzm ukryty

Dr Izabela Kopaniszyn (Easy Grace) – psycholog transpersonalna, socjolog, coach, trener rozwoju osobistego, pisarka. Autorka książki „Ja czyli kto? O ego i superego jako wirusach systemu operacyjnego człowieka i o kilku prostych metodach wyleczenia się z choroby ‚ja’” oraz pracy doktorskiej „Podmiot a sacrum”.

Z opisu dr Izabeli Kopaniszyn pod poniższym filmem (na YouTube):

Osoba narcystyczna kojarzy się zwykle z kimś, kto zabiega o poklask i kto stoi na świeczniku, z kimś kto przechwala się swoimi (nie zawsze prawdziwymi) dokonaniami i kogo trzeba podziwiać albo zejść mu z drogi. Tak bywa. Ale niekoniecznie.

Istnieje bowiem rzadziej omawiana, niewidoczna, choć częściej spotykana forma narcyzmu – narcyzm ukryty. Taki osobnik upatruje sobie zwykle jedną „ofiarę” jako źródło życiodajnych soków (narcisstic supply) i owija wokół niej swą pajęczą sieć uroku osobistego po to, by następnie grać w swoją grę degradacji, podważania kompetencji i zdrowia psychicznego oraz wszelkich pozytywnych cech swej ofiary.
Nierzadko doprowadzając ją faktycznie do granic szaleństwa.

W tym filmie mówię o tym jak rozpoznać, że masz do czynienia z ukrytą formą narcyzmu i co możesz z tym zrobić.

Osobowość borderline

To ja… Narcyz się nazywam!

Toksyczna miłość. Toksyczne związki

Duchowość i narcyzm